एकीकडे जेव्हा तेलुगू चित्रपटसृष्टी 'पॅन-इंडिया' (संपूर्ण भारतभर गाजणाऱ्या) चित्रपटांच्या ध्यासाने ग्रासलेली दिसते आणि अनेकदा प्रचंड बजेटचे चित्रपट कमकुवत पटकथेवर आधारलेले असतात, अशा वेळी 'सिंग गीथम' (Sing Geetham) हा एक सुखद आणि वेगळा अनुभव ठरतो. ९४ वर्षीय दिग्दर्शक सिंगीथम श्रीनिवास राव यांनी दिग्दर्शित केलेला हा चित्रपट एक महत्त्वाची जाणीव करून देतो की, ही चित्रपटसृष्टी आजही धाडसी पावले उचलून प्रेक्षकांना काहीतरी नाविन्यपूर्ण देऊ शकते. मानवी लोभाची निरर्थकता मांडतानाच निसर्गाशी सुसंवाद राखून जगण्याची गरज हा चित्रपट अधोरेखित करतो. बालसुलभ निरागसता आणि बॉक्स ऑफिसवरील जुन्या-पुराण्या साचेबद्ध पद्धतींना छेद देण्याचे धाडस या 'म्युझिकल फॅन्टसी-ड्रामा'च्या स्वरूपातून दिसून येते. राव यांच्या ४० वर्षांपूर्वीच्या स्वप्नवत प्रकल्पाला प्रत्यक्षात आणण्यासाठी एक प्रतिभावान कलाकार आणि तंत्रज्ञांची टीम सज्ज झाली असून, संगीतकार देवी श्री प्रसाद हे या चित्रपटाचा मुख्य आधारस्तंभ ठरले आहेत.